Retraite

Je kunt ferme de la Rochelle beschouwen als een retraiteplek. Ik zal hier beschrijven wat we daar onder verstaan. Een retraite ‘doe’ je of ‘neem’ je, om tijd en ruimte voor jezelf te maken. Van oudsher is het (even) afstand nemen van de dagelijkse werkelijkheid een beproefde methode voor mensen die beseffen dat er méér is dan alleen dit. Over wat er dan méér is zijn bibliotheken vol geschreven, honderden wegen ontwikkeld, maar als je je al wat georienteerd hebt weet je dat je toch alleen zelf de weg naar en in jezelf kunt vinden. De ruimte en de tijd van de retraite vormen een soort van leegte waarin je die weg kunt gaan zoeken en stap voor stap vinden.

Het kan zijn dat je met oude ervaringen zit die je ‘bezetten’, of met een gevoel dat je nog niet het leven leidt dat je past, of dat je al wat stappen hebt gezet en toe bent aan een volgende, het kan zijn dat je alleen maar innerlijke rust zoekt, al deze ‘drives’ kunnen leiden tot het besluit een retraite te doen. Als je dit herkent en het verlangen kent ‘ergens’ uit te willen breken en je al wat ‘werk’ daartoe achter de rug hebt zodat je de contouren van je ‘gevangenis’ wel enigszins in beeld hebt, dan kan een retraite je de ruimte bieden om in een andere verhouding met jezelf te komen. Want een retraite is anders dan vaak wordt gedacht, niet zo zeer gericht op iets aanpakken, iets oplossen, is kortom niet zo zeer therapeutisch, als wel gericht op het ontwikkelen van (zelf-)bewustzijn. Een retraite is een periode waarin het ‘ik’ – in ieder geval voor even – niet het alleenrecht heeft om te bepalen hoe je je voelt en over jezelf denkt. Een retraite is bedoeld om een innerlijke ruimte te laten ontstaan, waarin geen dominant ‘ik’ heerst, maar een zekere stilte. Het eigene van die stilte is dat je je daarin opgenomen voelt en je ‘ik’ stil lijkt te vallen. En in die stilte bestaat nog steeds wat er daarvoor ook al was, maar nu zonder strijd, zonder iets te moeten, zonder je lawaaimakend ik.

Het ‘lawaai’ van het ik kwam voort uit de grenzen die het denken maakt (goed/fout), het waren die ogenschijnlijke grenzen die je deden vechten. En in de stilte worden die grenzen transparant. En dan ervaar je dat ‘het’ in je zit: liefde, wijsheid, en het geduld dat te laten groeien. Je hebt ontdekt dat je ‘ik’ niet je gids kan zijn naar geluk, liefde, vrijheid, maar dat je je kunt laten gidsen door wat zich energetisch in je innerlijke ruimte aandient en voltrekt.

Ferme de la Rochelle als retraiteplek
Een retraite vraagt een prikkelarme omgeving, het liefst in de natuur, een rustig dagritme, stilte en oefenmogelijkheden om in de stilte aanwezig te (leren) zijn en te blijven en mensen om je heen die het verlangen naar innerlijke stilte en ruimte kennen en respecteren. Ferme de la Rochelle heeft zich de afgelopen jaren steeds meer in deze richting ontwikkeld met onze stilte- en meditatieweken. We zetten nu een volgende stap naar het zijn van een retraitecentrum.

Wat kun je van ons verwachten?
Buiten onze programmaweken bieden we een eenvoudig vast dagritme waar binnen ieders rust en ruimte gerespecteerd wordt. ’s Avonds van 20.00 tot de volgende morgen 08.00 wordt de stilte gekoesterd (dwz wordt er niet gesproken) en overdag geldt dat het grootste geschenk dat je anderen kunt geven is, hun rust en ruimte te respecteren. Natuurlijk kan er gesproken worden, maar het liefst indachtig bovenstaande. De dag begint met een vroege yoga/meditatiesessies (06.30/07.30), om 08.00 is er een ontbijtbuffet, de lunch is eveneens een buffet en van 17.30 tot 18.00 is er weer een meditatiesessie. Om 18.30 wordt er gezamenlijk gedineerd. En zoals gezegd is het vanaf 20.00 tot de volgende morgen 08.00 stil in huis, althans wordt er niet gesproken.

Zo ontstaat een ‘lege’ dag, ruimte voor jezelf. En daar gaat een retraite over: jezelf tegen komen en ontdekken ‘wat is’, wat er ‘wil gebeuren’. Wat moet er nog allemaal uitgezocht worden? En misschien nog belangrijker: wie/wat ben je voorbij je dagelijkse zorgen en patronen. Het is prettig als je aan dit ‘werk’ enige richting kunt geven. Mocht je dat willen dan bestaat er altijd de mogelijkheid samen (af en toe) stil te staan bij wat er nodig is; vaak kan zo’n gesprek kort zijn (half uur), soms is wat meer tijd nodig (een uur). Ik beschouw deze gesprekken niet als therapeutisch. Het is een samen kijken naar ‘waar het omgaat’ en hoe je daar zelf mee verder kunt. Ik ga er vanuit dat je als retraitegast jezelf ‘draagt’. Bij deze gesprekken kunnen we desgewenst gebruik maken van het wijsheidsboek de I Tjing.

En wat verwachten we van jou als retraitegast?
De retraite is een oefening met twee kanten. Innerlijk ben je bezig iets met jezelf uit te zoeken. Maar de plek waar je dat doet speelt daar een belangrijke rol bij, en de aandacht daarvoor is de tweede kant. En dit zijn twee kanten van dezelfde medaille; er is een wonderlijke wisselwerking tussen de innerlijke ruimte en de uiterlijke. Tussen aandacht voor wat er in je is en voor wat er om je heen bestaat. We willen graag dat de plek waar je tijdens deze retraite bent als de jouwe beschouwt en dat je er mede zorg voor draagt. Dat betekent dat we van je verwachten dat je van je tijd een uur per dag besteed aan de voorkomende werkzaamheden in huis en tuin. De taken die er iedere dag liggen zijn: mee verzorgen van het ontbijtbuffet, lunchbuffet en het avondeten. Verder het schoonhouden van de gemeenschappelijke ruimtes en werk in de tuin. Je kunt dagelijks kiezen uit wat je wilt doen.

We slaan in 2012 dus duidelijker de weg in richting retraitecentrum, waarin we met elkaar de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de plek als leefruimte dragen. Dit drukt zich ook uit in de wat lagere prijs die we vanaf april 2012 vragen: je betaalt per week (van zondag tot zaterdag) 285 euro inclusief. Verblijf je in een van de appartementen dan komt daar 60 euro per week bij. De gesprekkosten zijn: 30 euro voor een half uur, 60 euro voor een uur.

Als je geïnteresseerd bent in een persoonlijke retraiteweek je wilt wat meer informatie kun je me uiteraard mailen of bellen.